Archive

Forum

Beta

    Mitdasein.com    Aristotelis Physica    phusikês akroaseôs a.1 184a10
Go
New
Find
Notify
Tools
Reply
  
phusikês akroaseôs a.1 184a10
 Login/Join
 
Mitglied
Mitgliedchen
Picture of Peter Danenberg
posted
T. Horstschäfer describes well what the literature considers to be an apparent inconsistency in Aristotle's method between the Physics and the later Analytics, when his Å“uvre is fastened upon as a coherent whole:
[...] daß das Buch A der Physik als wissenschaftliche Einzeluntersuchung, die von den konkreten Naturdingen ausgeht, um zu deren Prinzipien zu gelangen, im Widerspruch zu der in den Analytica posteriora geforderten Methodologie einer apodeiktischen Wissenschaft steht, die umgekehrt von den Prinzipien ausgeht, um aus ihnen die einzenen Dinge herzuleiten. (Horstschäfer, 1998: 7.1)
Indeed.  And in conjunction with the catechism of scientific progression, which starts from an incoherent whole; the defective clarity of quotidian understanding (ἔστι δ' ἡμῖν τὸ πρῶτον δῆλα καὶ σαφῆ τὰ συγκεχυμένα μᾶλλον, 184α21) furnishes forth a not altogether fortuitous anticipation of Sein und Zeit's self-described μέθοδος:
Als suchen bedarf das Fragen einer vorgängigen Leitung vom Gesuchten her.  Der Sinn von Sein muß uns daher schon in gewisser Weise verfügbar sein.  Angedeutet wurde: wir bewegen uns immer schon in einem Seinsverständnis. (Heidegger, 1993: 5)
The situation of understanding nōtioribus prōgrediendō (πέφυκε δὲ ἐκ τῶν γνωριμωτέρων ἡμῖν ἡ ὁδὸς καὶ σαφεστέρων ἐπὶ τὰ σαφέστερα τῇ φύσει καὶ γνωριμώτερα, 184a17), what Pacius characterized in part as methodus resolutiva a toto integrato ad partes integrantes (Ross, 1936: 456.16), is systemically formalized by Heidegger as a distinct set of γνωριμώτερα; which γνωριμώτερα, yet in themselves normally indistinguishable to us, taken together, however, form the to-gang of be.
Wir wissen nicht, was »Sein« besagt.  Aber schon wenn wir fragen: »was ist ‚Sein‘?« halten wir uns in einem Verständnis des »ist«, ohne daß wir begrifflich fixieren könnten, was das »ist« bedeutet[;] (ibidem)
in support of which Pascal is cited as an artifact of the deindustrializing prejudice that dulls the edge of be-husbandry, and would render it irrelevant by frivolous discrepancy (das Nußknacken):
Donc pour définir l'être, il faudrait dire c'est, et ainsi employer le mot défini dans la définition. (Pascal, 2003)
Pascal goes on, however, in spite of his dismissive character; to anticipate the nōtioribus prōgredī of Heidegger and confirm the Aristotelean:
On voit assez de là qu'il y a des mots incapables d'être définis; et si la nature n'avait suppléé à ce défaut par une idée pareille qu'elle a donnée à tous les hommes, toutes nos expressions seraient confuses; au lieu qu'on en use avec la même assurance et la même certitude que s'ils étaient expliqués d'une manière parfaitement exempte d'équivoques; parce que la nature nous en a elle-même donné, sans paroles, une intelligence plus nette que celle que l'art nous acquiert par nos explications. (ibidem)
Whereas for the Aristotlean method in the Physics and Heidegger's phenomenology the quotidian knack first incepts by application the scientific apprehension; by Pascal its very functionability superfluizes further research:
Ce n'est pas que tous les hommes aient la même idée de l'essence des choses que je dis qu'il est impossible et inutile de définir.

Car, par exemple, le temps est de cette sorte. Qui le pourra définir? Et pourquoi l'entreprendre, puisque tous les hommes conçoivent ce qu'on veut dire en parlant de temps, sans qu'on le désigne davantage? (ibidem)
Furthermore, whereas the metamorphosis of τὰ ἡμῖν γνωριμώτερα into τὰ τῇ φύσει γνωριμώτερα is by Aristotle an incidental and natural progression, Heidegger must hypostatize it into a programmatic assertion with a particular force; so dependent is he upon the fore-lead of be into the mystery of its disclosure.

Heidegger, Martin: Sein und Zeit.  Tübingen, 1993.

Horstschäfer, Titus Maria: ‚über Prinzipien‘: eine Untersuchung zur methodischen und inhaltlichen Geschlossenheit des ersten Buches der Physik des Aristoteles.  Berlin, 1998.

Pascal, Blaise: De l'esprit géométriquehttp://agora.qc.ca/reftext.nsf/Documents/Geometrie--De_lesprit_geometrique_par_Blaise_Pascal, October 2003.

Ross, Sir David: Aristotle's Physics.  Oxford, 1936.


Ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι συμβαίνει περὶ πά σας τὰς μεθόδους, ὧν εἰσὶν ἀρχαὶ ἢ αἴτια ἢ στοιχεῖα, ἐκ τοῦ ταῦτα γνωρίζειν τότε γὰρ οἰόμεθα γιγνώσκειν ἕκαστον, ὅταν τὰ αἴτια γνωρίσωμεν τὰ πρῶτα καὶ τὰς ἀρχὰς τὰς πρώτας καὶ μέχρι τῶν στοιχείων, δῆλον ὅτι καὶ τῆς περὶ φύσεως ἐπιστήμης πειρατέον διορίσασθαι πρῶτον τὰ περὶ τὰς ἀρχάς. πέφυκε δὲ ἐκ τῶν γνωριμωτέρων ἡμῖν ἡ ὁδὸς καὶ σαφεστέρων ἐπὶ τὰ σαφέστερα τῇ φύσει καὶ γνωριμώτερα· οὐ γὰρ ταὐτὰ ἡμῖν τε γνώριμα καὶ ἁπλῶς. διόπερ ἀνάγκη τὸν τρόπον τοῦτον προάγειν ἐκ τῶν ἀσαφεστέρων μὲν τῇ φύσει ἡμῖν δὲ σαφεστέρων ἐπὶ τὰ σαφέστερα τῇ φύσει καὶ γνωριμώτερα. ἔστι δ' ἡμῖν τὸ πρῶτον δῆλα καὶ σαφῆ τὰ συγκεχυμένα μᾶλλον· ὕστερον δ' ἐκ τούτων γίγνεται γνώριμα τὰ στοιχεῖα καὶ αἱ ἀρχαὶ διαιροῦσι ταῦτα. διὸ ἐκ τῶν κα θόλου ἐπὶ τὰ καθ' ἕκαστα δεῖ προϊέναι· τὸ γὰρ ὅλον κατὰ τὴν αἴσθησιν γνωριμώτερον, τὸ δὲ καθόλου ὅλον τί ἐστι· πολλὰ γὰρ περιλαμβάνει ὡς μέρη τὸ καθόλου. πέπονθε δὲ ταὐτὸ τοῦτο τρόπον τινὰ καὶ τὰ ὀνόματα πρὸς τὸν λόγον· ὅλον γάρ τι καὶ ἀδιορίστως σημαίνει, οἷον ὁ κύκλος, ὁ δὲ ὁρισμὸς αὐτοῦ διαιρεῖ εἰς τὰ καθ' ἕκαστα. καὶ τὰ παιδία τὸ μὲν πρῶτον προσαγορεύει πάντας τοὺς ἄνδρας πατέρας καὶ μητέρας τὰς γυναῖκας, ὕστερον δὲ διορίζει τούτων ἑκάτερον.



031028_arist_phys_a1.mp3 (2,183 Kb, 11 downloads)
 
Posts: 63 | Location: Baden-Württemberg | Registered: December 06, 2002Reply With QuoteReport This Post
  Powered by Social Strata  
 

    Mitdasein.com    Aristotelis Physica    phusikês akroaseôs a.1 184a10

All posts, unless otherwise publishèd, are © their several authors.